Terraformacja Marsa

Czerwona planeta, szeroka akcji paleta, plansza z początku na waleta, a ja kombinuje jaka tu jest meta. Czego więcej chcieć

A jakaś chęć jest, bo rozrostu swej korporacji, prześcignięcia innych, a to można we wielu obszarach gry. Tło fabularne przenika mechaniki płynnie jak oceany wypełniające doliny. Świetnym elementem world buildingowym są też nie wpływające na grę dopiski na spodzie kart. “Upadek Deimosa – i tak nie używaliśmy tego księżyca”. karta z kradzieżą prod. prądu – “oni potrzebują tej energii, ale my potrzebujemy jej bardziej”.

Srogi mózgwałt, łeb ma knockout już po godzinie, a tu jeszcze (z dodatkami, spokojnie) cztery. Engine builder, tylko że składasz silnik tego statku co transportuje kontenery.

Jak się Marsa sterraformuje to się punkty sumuje, wygrywający sprząta (approx. 20 minut samemu:) )

Jednym zdaniem. Trzeba spróbować!

Nerd talk: (czytaj jeśli jesteś starym wygryzaczem) Wielu narzeka na długość gry czy dynamikę na początku, ale tak naprawdę można stworzyć “własny” wariant co zmienia przygotowanie. Niby ingerencja w zamysł autora, ale chyba gra jest po to żeby czerpać z niej jak najwięcej, a nie grać jak ktoś przykazał.

Przykładowe zmiany

każda produkcja na 1 (oprócz energii reszta produkcji do zapoczątkowania to czysty fart w kartach)

jedna kolonia friko (wiekszy udział koloni w grze, bardzo zalecany na 2 graczy)

dwie korporacje

x razy więcej preludium (szybsza gra)

Na turnieju tak nie zagrasz, ale who cares, w domu chodzi o fun