Gwint to gra karciana, w której 2 armie mierzą się ze sobą na polu bitwy. Zadebiutował on wcześniej jako minigra w Wiedźminie 3: Dzikim Gonie, a potem doczekał się specjalnej edycji na najważniejszych platformach. Teraz do czynienia będziemy mieć z wyjątkowym i samodzielnym wydaniem, które zostało stworzone specjalnie z okazji jego jubileuszu. Niech wygra najlepszy strateg!

Rozgrywka polega na tym, że każdy z uczestników dysponuje własną talią należącą do jednej z frakcji: Królestw Północy, Scoia’tael, Potworów, Skellige lub Nilfgaardu:

• Królestwa Północy – ma dużo jednostek ze zdolnością więzi, dzięki której mogą się wzajemnie wzmacniać na polu bitwy.
• Nilfgaard – ma dużo jednostek ze zdolnościami szpiegostwa i wskrzeszenia, które za sprawą podstępu i strategii pozwalają graczowi zdobyć przewagę nad przeciwnikiem.
• Potwory – Mocną stroną frakcji potworów jest braterstwo. Dzięki tej zdolności można szybko przywołać na pole bitwy chmary potworów.
• Scoia’tael – ta frakcja wyróżnia się zręcznością. Wiele jednostek pozwala wybierać między rzędem bliskiego starcia a rzędem dalekiego zasięgu, co zapewnia frakcji dużą elastyczność na polu bitwy.
• Skellige – ma ona w swoich szeregach berserkerów, którzy potrafią się przemieniać w potężne jednostki.

Naszym zadaniem jest jak najlepsze wykorzystanie jej unikalnych zdolności i przemyślane zagrywanie jednostek, by przechytrzyć przeciwnika. Każdy gracz wybiera zatem frakcję i buduje talię. Wszystkie karty w talii muszą być w kolorze wybranej frakcji. Każda frakcja pozwala na inny styl gry i ma własną zdolność pasywną. Ta zdolność jest opisana na karcie pomocy z nazwą i symbolem frakcji.

W talii muszą się znaleźć następujące karty: karta dowódcy, co najmniej 22 karty jednostek, maksymalnie 10 kart specjalnych. Do tego każdy z graczy otrzymuje 2 znaczniki porażki, 2 znaczniki siły, 2 karty pomocy.

Gracze rozgrywają tury na zmianę, zagrywając po 1 karcie na polu bitwy. Gracz może również spasować, wtedy nie zagrywa kart do końca rundy. Gdy razem spasujemy, runda dobiega końca. Na koniec każdej rundy obliczamy całkowitą siłę wszystkich kart jednostek (w tym bohaterów) po swojej stronie pola bitwy. Gracz z wyższą siłą całkowitą wygrywa rundę, a przegrany gracz usuwa swój znacznik porażki. Gdy gracz usunie ostatni z nich, przegrywa grę, a jego przeciwnik zostaje zwycięzcą.