Hej hej to moja pierwsza recenzja w dodatku konkursowa więc prosze o wyrozumiałość.

Gra planszowa Nemesis autorstwa Adama Kwapińskiego jest grą o wysoce rozbudowanej rozgrywce. W mojej opinii gra ta jest urozmaicona w ogromną losowość zdarzeń oraz świetny system walki 🥹 Muszę przyznać,że zaraz po Talismanie Magia i Miecz jest to moja ulubiona gra planszowa. Ale dlaczego zaliczam ją do gier planszowych ,które naprawdę wpadły mi w oko? Otóż na początku pierwsza rzecz która mi zaimponowała były to figurki. Świetnie dopracowane oraz idealne do malowania. Drugą rzeczą na którą zwróciłam uwagę była ogromna ilość kart. Na początku się przeraziłam, ale później z biegiem nauki zasad wszystkie karty nabierały sensu – były przyjemnie czytelne. Przede wszystkim wśród kart rzuciły mi się w oczy grafiki autora ,które pokazywały projekt samej gry planszowej (wtępne rysopisy itd.) co ogromnie mnie zdziwiło.

Teraz przejdę do konkretów jakimi są ocena czasu rozgrywki, jej przebiegu oraz samego celu gry. Aspekty wizualne mamy za sobą to podzielę się z wami moimi wrażeniami dotyczącymi rozgrywki.

Jako że był to mój drugi tytuł ,który kosztował więcej oraz miał bardziej skomplikowane zasady najbardziej zwróciłam uwagę na czas rozgrywki jak i jej przebieg. Sam czas rozgrywki jest nieco większy niż sugeruje napis na pudełku, ale mnie osobiście to nie przeszkadza! Grałam w tę planszówkę w różnej ilości osób więc przedział czasowy wynosił od 1h do nawet 3-5h rozgrywki. Wszystko zależało od tego jak ułoży się rozgrywka. Sama gra przebiegała bardzo przyjemnie ,ale równocześnie też tajemniczo. Sam fakt, że za każdym razem kafelki na planszy gry były rozkładane losowo tworzyły pewien klimat, którego nie da się opisać słowami. W tej grze wcielamy się w astronautów z różnymi rolami ,których cele są naprawdę różne – co ważne budzimy sie na statku nie wiedząc co się stało ( w końcu obudziliśmy się z hibernacji). Więc fabularnie gierka ogólnie bardzo mi siadła. Ale wracając do rozgrywki – podczas pobytu na statku mamy pewien cel do spełnienia osobisty lub korporacyjny – każdy z nich ma swoje cele. Można grać kooperacyjnie lub przeciwko sobie co jest dodatkowym atutem tej gry. No , ale na samym zwiedzaniu statku się nie kończy, Ponieważ w tej grze mamy jeszcze system walki. A z kim walczymy? No z obcymi. I tutaj przychodzi wyzwanie, bo nie zawsze jest łatwo pokonać takiego obcego. Bardzo podoba mi się fakt, że gra nie jest zbyt łatwa i że trzeba jednak trochę pomyśleć i zaplanować ruchy – nie tylko te po pomieszczeniach statku, ale również te w walce z obcym.

System walki opiera się na rzucie kością jak i umiętnościach broni, którą posiadamy, ale jest możliwość również walki wręcz – więc tu również nie mamy pewności jaki będzie wynik walki i czy uda nam się wyjść z niej bez szwanku. Intruza (obcy) mogą atakować również z zaskoczenia stąd gra staje się bardziej niebezpieczna. W końcu nie wiadomo w którym korytarzu siedzi potwór.

W Nemesis podczas poruszania się po korytarzach można wydać hałas więc tutaj widzimy kolejną losowość , bo nigdy nie wiadomo, z której strony przyjdzie zagrożenie.

Wygrywa osoba, która nie tylko musi przeżyć, ale też musi spełnić swój cel misji.

Podsumowując moją długą i wyczerpującą analizę jak i opinię jednej z moich ulubionych gier planszowych z łatwością mogę powiedzieć, że:

– system czasu jest 8|10 , więc jeśli nie jesteś fanem/fanką dłuższych rozgrywek ta gra może ci się trochę ciągnąć.

– system walki 10/10 – prosty, oparty o rzuty kością.

– rozgrywka 10/10 – choć długa to scenariusz zawsze wygląda inaczej.

– losowość zdarzeń 10/10 – każda gra jest inna – inne rozmieszczenie pomieszczeń, inni wrogowie, inny bohater którym będziesz grał i wiele wiele więcej.

– Wygląd ogólny planszówki 10/10 – duża plansza, sporo kart ,ale ich design jest niesamowity moim zdaniem.

A wam jak podoba się ta gra? Czy wam również ona podeszła czy nie za bardzo? Chętnie posłucham opinii innych osób na temat tej planszówki 😊