Miały być wakacje na Rodos, a został nam RODOS…

Na całe szczęście to nie do końca taka zła wiadomość! Wielu z nas zapewne kojarzy te miejskie żarty, gdzie jedna osoba pyta się drugiej, gdzie spędziła wakacje. Kiedy otrzymuje odpowiedź, że Rodos, to od razu wybucha entuzjazmem, widząc oczami wyobraźni słoneczną Grecję, drinki na plaży. A w rzeczywistości urlop to ogródki działkowe, kiełbaski z grilla i Halinka. Dla wielu osób popularny RODOS to jednak odskocznia od codzienności, miejsce, gdzie można uprawiać własne kwiaty, owoce i warzywa. I właśnie tej ostatniej czynności poświęcona została najnowsza gra od wydawnictwa Egmont. To bowiem całkiem ciekawy i intrygujący tytuł, gdzie wcielamy się w osoby walczące o miano najlepszych działkowiczów.

Pierwszy kontakt i jakość wykonania

Recenzję zacznę od omówienia jakości wykonania i elementów, na które składa się gra. Tu nastąpiło pierwsze zaskoczenie, albowiem pomimo dość dużego pudełka, wnętrze jest dość proste, nieskomplikowane. Dostępne elementy to:

• 48 kafelków z grządkami (24 w kształcie litery Z i 24 w kształcie litery L)
• 24 płotki z siatką (po 6 w kolorze każdego gracza – 3 krótkie i 3 długie)
• 4 części ramki ogrodzenia RODOS

Do tego dochodzi dość krótka instrukcja. Pod względem jakości wszystko stoi na wysokim poziomie. Elementy to przede wszystkim gruby karton, który przy odpowiednim wyciągnięciu z form, zapewne będzie nam służył przez niezliczone rozgrywki. Cała gra nie zajmuje przy tym aż tak dużo miejsca, więc spokojnie zmieści się na małym stole czy podłodze. Grafiki to już sprawa umowna. Osobiście zrozumiałem koncepcję prostych rysunków typu komiksowego (zgodnych z samą okładką), ale inni gracze w tytule za 80-100 złotych zapewne oczekiwać będą czegoś lepszego.

Rozgrywka

Gra w Rodos jest dość prosta. To tytuł przeznaczony dla 2-4 osób od 8. roku życia. Na początku wykorzystujemy ramki ogrodzenia, z których budujemy nasz ogród działkowy. Następnie kładziemy wszystkie kafelki Z i L rewersem (tyłem do góry). Każdy z graczy wybiera jedną z czterech dostępnych opcji: Pomidory – gracz czerwony, Sałatę – gracz zielony, Słoneczniki – gracz żółty, Kwiaty – gracz niebieski. Będzie to determinować, jakiego koloru grządki będziemy układać na Rodos. Dodatkowo, gracze dostają po 3 krótkie i 3 długie płotki z siatką. Naszym celem jest stworzyć jak największą działkę, czyli najrozleglejszy obszar ułożony z grządek w jednym kolorze. W to wchodzą również tereny połączone z nim płotkami. W tym celu w każdej rundzie dokładamy kafelek do obecnych, łącząc dwa identyczne kolory. Pierwszy gracz rozpoczyna rozgrywkę, umieszczając swój kafelek przy symbolu drzwi na ramce ogrodzenia. Potem bierze przeciwny kafelek do obecnego – jeśli daliśmy Z, to bierzemy L i w kolejnej rundzie dokładamy L i dobieramy Z itd. Nasze warzywo lub kwiat musimy tak dołożyć do obecnych symboli, aby bezpośrednio stykało się bokiem z naszym kolorem lub jedną krawędzią.  

W którymś momencie zamiast dołożyć kafelek Z lub L będziemy mogli położyć pierwszy płotek z siatką. Musi on połączyć nasze rośliny tworząc pierwszą grządkę. Bardzo ważne jest to, aby na wyłożonych kafelkach płotki układać pionowo lub poziomo. Zabronione jest stawianie płotka na ukos. Na jednym kafelku można postawić do 3 płotków, ale tylko tego samego koloru. Nie można przy tym dokładać na kształt litery T swojego płotka do istniejącego już płotka innego gracza.

Rozgrywka w ten sposób toczy się do momentu, aż wykorzystamy wszystkie kafelki Z i L. Wtedy też następuje zliczenie punktów i wygrywa ta osoba, która stworzyła najdłuższą grządkę ze swojego koloru – liczy się każde pole, które zostało objęte płotkiem, w tym także te, które znajdują się pod nim lub w jego bezpośredniej bliskości. Rozgrywka moim zdaniem jest dość prosta, aczkolwiek wymaga logicznego planowania i spoglądania na ruchy przeciwników. Nie tylko musimy zadbać o rozrost swojej grządki, ale też w odpowiednim momencie być może sabotować ruchy przeciwników, blokując im dostęp do kolejnych pól. W podstawowym wariancie gry do końcowej klasyfikacji liczy się tylko najdłuższa ułożona grządka. W opcjonalnym wariancie liczą się dwie najdłuższe grządki.

I tu w zasadzie jedyna rzecz na minus. Papierowa instrukcja gry z jednej strony jest prosto opisana, ale z drugiej strony sam opis tworzenia grządek nie jest aż tak jasny. U nas podczas rozgrywki dwie osoby przeczytały instrukcję (w tym ja) i zrozumiały, że można tworzyć grządki w różnych miejscach i potem się sumują ze sobą. Dopiero po obejrzeniu instrukcji wideo na kanale Egmont, wszystko stało się jasne. Po prostu w instrukcji zabrakło ilustracji, która by wskazywała, jak typowe połączone grządki wyglądają. Na całe szczęście w trakcie pierwszej rozgrywki zorientowaliśmy się, że to chyba za proste i zaczęliśmy właśnie szukać dokładniejszego opisu. Wtedy całość jest już niezwykle prosta do zrozumienia i opanowania.

Ocena i końcowe wrażenia

Rodos to w moim odczuciu uniwersalny i prosty tytuł, który łączy w sobie elementy innych gier. To z jednej strony roślinne domino, gdzie dokładamy do siebie pasujące kafelki. Z drugiej strony to już strategiczne planowanie, gdzie i jak postawić jeden czy drugi płotek, aby zgarnąć jak najwięcej punktów. Można skupiać się tylko na sobie, ale też na sabotowaniu grządek przeciwnika. I tutaj też uznaliśmy, że przydałby się dodatek czy kolejna wersja gry, w której te drugie działania byłyby poszerzone – coś na zasadzie, że gracz podrzuca jakieś świnie (albo dzika) przeciwnikowi. Nasza końcowa ocena to zatem 7/10

Grę udostępniło nam wydawnictwo Egmont, za co serdecznie z tego miejsca dziękujemy!