Drużyna do zadań specjalnych

Gra dzieje się w świecie znanym z książek Marcina Mortki, serii już ponad dziesięciu książek przygodowych, pełnych humoru, dowcipnych tekstów i… smakowitego jedzenia.

Zawartość pudełka:

„Drużyna do zadań specjalnych” to kooperacyjna karcianka, więc w pudełku znajdziemy głównie karty. Ale są też specjalne kości i znaczniki oraz mała, ale zgrabna i funkcjonalna plansza.  Wszystkie elementy zostały starannie wykonane i mają ciekawą stronę graficzną.

Mechanika gry:

W każdej turze gracz ma do wykonania obowiązkową fazę akcji, opcjonalną fazę przygody oraz fazę obozowiska, powiązaną z udaną fazą przygody.

Faza akcji: aktywny gracz: wybiera kartę akcji z ręki i zagrywa ją w jedno z czterech dostępnych miejsc wokół Planszy Postępu. To sprawia, że ,,przyspiesza” wszystkie sceny, które nie sąsiadują z właśnie zagraną kartą. To moze sprawić, że trzeba rozpatrzyć efekty tych scen. Następnie jeden dowolny gracz może wesprzeć aktywnego gracza, zagrywając z ręki swoją kartę. Wówczas aktywny gracz sprawdza czy cechy (oznaczenia) aktywnej karty pasują do cech sąsiadujących z nią Scen. Jeśli tak, powiększa ,,postęp sceny”, czyli de facto siłę drużyny odnszącą się do danej karty przeciwnika, o wartość pasujących cech.  Jesli siła jest wystarczająca, można przystąpić do przygody, czyli próby pokonania przeciwnika.

Przygoda odbywa się na dowolnej scenie, której poziom trudności jest równy lub niższy od jej wartości postępu (siły Druzyny). Aktywny gracz rzuca kośćmi z puli (warto dbać, by kości w puli było jak najmniej, a nawet żadnej, bo wówczas wygrana jest w kieszeni). Jeżeli w fazie Przygody graczowi udało się pokonać Złego, gracze wspólnie przechodzą do fazy Obozowiska. Wówczas gracze mają szansę dobrania kart oraz zdobycia karty specjalnej umiejętności.

Jest jeszcze ”Tor Złego” – na nim zaś lista kolejnych efektów, aż do nędznego końca  bohaterów, to znaczy porażki graczy.

Opinia:

„Drużyna do zadań specjalnych” to kompaktowa gra, którą łatwo zabrać ze sobą na wakacje czy do znajomych. Ale niech Was nie zwiedzie małe pudełko, bo to dość wymagający tytuł, powiedzmy dla graczy średniozaawansowanych. Mechanika jest ciekawa i dobrze opisana w instrukcji. Jednak nie jest łatwo wygrać. Grę polubią miłośnicy kooperacji i przygód, którzy chcą pogłówkować. Z naszych doświadczeń wynika, że łatwiej wygrać przy większej liczbie graczy. Warto dodać, że autor pomyślał o wariancie solo, w którym gracz wciela się w role dwóch bohaterów. Trzeba przyznać, że tryb jednoosobowy sprawdza się bardzo dobrze i może stanowić ciekawą alternatywę dla graczy, którym ciężko znaleźć towarzystwo do gry. Do minusów gry zaliczam brak wyraźnego odczucia klimatu książki, co może rozczarować miłośników serii Marcina Mortki. Ale podsumowując, grę polecam 😊.

Ocena 4/6